به نام خداوندی که لیلی را عاشق کرد

اهنگ زرد پاییز در گوش چناره ها رخنه کرده است

صذای یکریز باران٬

در گلوگاه تنگ ناودان سر می خورد.

من اینجا کناره اندوه پنجره نشسته ام و سرم گیج از مشتی حروف مفت!

دیگر هیچ میلی به ماندن ندارم.اینجا هر شب یک عده می ایند

که سواد علاقه ندارند

و هی رویاهای مرا مدفون باد می سازند!

دیگر دلم جا نمی گیرد اینجا

می خواهم بروم کلمات خسته را از خواب بیدار کنم

می خواهم از کرانه های نور عبور کنم و سر به مهر دریا بگذارم و...

اصلا من کلمه باز بی حروف

به شما چه مربوط هی رویا ندیدگان بی سواد!!